Το άθλημα

Τι είναι το παρκούρ; Η τέχνη της μετακίνησης

Ακούς «παρκούρ» και σκέφτεσαι ταράτσες. Εδώ θα δεις τι είναι στ’ αλήθεια το άθλημα, τι δουλεύει ένα παιδί στην προπόνηση, τι σημαίνουν οι λέξεις που θα ακούσεις στο σπίτι και από πού ήρθε όλο αυτό.

Από ένα σημείο σε ένα άλλο

Το παρκούρ είναι η μετακίνηση από ένα σημείο σε ένα άλλο, μέσα από ό,τι βρίσκεται ανάμεσα. Ένα παγκάκι, μια σκάλα, ένα κάγκελο, ένας τοίχος: δεν είναι εμπόδια που τα προσπερνάμε από δίπλα, είναι η ίδια η διαδρομή. Το μόνο εργαλείο είναι η δύναμη και ο έλεγχος του ίδιου του σώματος.

Δεν υπάρχει μπάλα, δεν υπάρχει αντίπαλος, δεν υπάρχει σκορ. Υπάρχει ένα πρόβλημα χώρου και ένα σώμα που μαθαίνει να το λύνει. Κι επειδή κάθε σώμα είναι διαφορετικό, το ίδιο εμπόδιο έχει πολλές σωστές λύσεις: σκαρφάλωμα από πάνω, πέρασμα από δίπλα, κρέμασμα από την ακμή ή απλώς ένα προσεκτικό κατέβασμα από την άλλη πλευρά. Η λύση που μπορεί να κάνει το παιδί σου σήμερα είναι η σωστή λύση για σήμερα.

Αυτό που κυκλοφορεί στα βίντεο είναι η πιο ακραία εκδοχή του αθλήματος, γυρισμένη για να εντυπωσιάσει. Αν κρίνεις το παρκούρ από εκεί, είναι σαν να κρίνεις την κολύμβηση βλέποντας βουτιές από γκρεμό.

Τι δουλεύει ένα παιδί στην προπόνηση

Στο παρκούρ το άλμα δεν είναι η αφετηρία, είναι το αποτέλεσμα. Από κάτω του υπάρχουν τέσσερα πράγματα που τα δουλεύουμε ξανά και ξανά, σε κάθε ηλικία και σε κάθε επίπεδο: ισορροπία, προσγείωση, ανάγνωση του χώρου, έλεγχος του σώματος.

Ισορροπία σημαίνει βάδισμα σε στενή επιφάνεια, χαμηλά, πάνω από το στρώμα, μέχρι να μάθει το πόδι μόνο του πού πατάει. Προσγείωση σημαίνει τον τρόπο που απορροφάται το βάρος: αστράγαλοι, γόνατα, γοφοί και, όπου χρειάζεται, μια κυβίστηση που μοιράζει τη δύναμη αντί να την αφήνει όλη σε μία άρθρωση. Δεν είναι ασκήσεις μόνο για αρχάριους· την ισορροπία και την προσγείωση τις δουλεύουμε σε όλα τα επίπεδα του αθλήματος.

Η ανάγνωση του χώρου είναι το κομμάτι που δεν φαίνεται από έξω. Πριν από κάθε κίνηση το παιδί μετράει: πόσο μακριά είναι, τι υπάρχει από κάτω, το φτάνω σήμερα ή όχι; Και ο έλεγχος του σώματος είναι η απλή, επαναλαμβανόμενη δουλειά που στηρίζει τα υπόλοιπα: κρέμασμα, έλξεις, στήριξη στα χέρια, σκαρφάλωμα.

Η πρόοδος πάει από κάτω προς τα πάνω. Μια κίνηση μαθαίνεται πρώτα χαμηλά, πάνω σε στρώμα, και το ύψος έρχεται τελευταίο, αφού η κίνηση έχει ήδη γίνει βαρετή. Όλα αυτά γίνονται στο parkour house, στον κλειστό χώρο του συλλόγου και στο τμήμα που αντιστοιχεί στην ηλικία και στο επίπεδο του παιδιού.

Και ο κίνδυνος;

Το παρκούρ δεν μαθαίνει στο παιδί να πηδάει από ψηλά. Του μαθαίνει να καταλαβαίνει πότε δεν πρέπει.

Δεν θα σου πούμε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος· υπάρχει, όπως στο μπάσκετ και στο ποδόσφαιρο. Η διαφορά είναι ότι εδώ η εκτίμηση του κινδύνου δεν είναι κάτι που το επιβάλλει ο κανονισμός — είναι το ίδιο το μάθημα. Στην προπόνηση, το «όχι, αυτό δεν το κάνω σήμερα» είναι σωστή απάντηση, όχι αποτυχία.

Και επειδή ο κίνδυνος υπάρχει, να τι μπορούμε να σου πούμε συγκεκριμένα. Ο Head Coach του συλλόγου είναι ο Νίκος Κουτλουμπάσης. Έχει πτυχίο Προπονητή Παρκούρ από τη ΓΓΑ, άδεια άσκησης επαγγέλματος και πιστοποίηση Εκπαιδευτή Γυμναστικής με Βάρη από τον ΕΟΠΠΕΠ. Η προπόνηση γίνεται σε κλειστό χώρο, πάνω σε στρώματα. Τα επτά τμήματα είναι χωρισμένα κατά ηλικία και επίπεδο: ένα παιδί του προσχολικού δεν προπονείται δίπλα σε έφηβο του αγωνιστικού.

Ό,τι άλλο θέλεις να ξέρεις — τι γίνεται αν χτυπήσει το παιδί, ποιος βρίσκεται μέσα στον χώρο την ώρα της προπόνησης, σε ποιο τμήμα θα μπει — ρώτα το στο τηλέφωνο· απαντάμε συγκεκριμένα. Ποιος προπονεί εδώ και από πού ήρθε, τα διαβάζεις στον πρώτο σταθμό της γραμμής.

Στις συχνές ερωτήσεις απαντάμε αναλυτικά και τι γίνεται αν χτυπήσει το παιδί.

Το λεξιλόγιο που θα ακούσεις στο σπίτι

Μετά τις πρώτες εβδομάδες το παιδί θα γυρίσει σπίτι λέγοντας λέξεις που δεν έχεις ξανακούσει. Δεν είναι αργκό. Είναι τα ονόματα των κινήσεων, όπως στην κολύμβηση υπάρχουν το ύπτιο και το πρόσθιο — απλώς εδώ έμειναν στα αγγλικά.

Αυτές είναι έξι από τις πιο συνηθισμένες.

Άλμα από ένα σημείο σε ένα άλλο, με ακριβή προσγείωση και σταμάτημα χωρίς παραπάτημα. Το ζητούμενο δεν είναι η απόσταση, είναι ο έλεγχος.Precision
Πέρασμα πάνω από χαμηλό εμπόδιο με στήριξη των χεριών: ένα παγκάκι, ένα κάγκελο, ένα χαμηλό τοιχίο.Vault
Άλμα προς κατακόρυφη επιφάνεια: τα χέρια πιάνονται από την ακμή και τα πόδια στηρίζονται στον τοίχο.Cat leap
Ανάβαση σε τοίχο με δύο ή τρία βήματα πάνω του και ώθηση προς τα πάνω.Wall run
Κυβίστηση στον ώμο αμέσως μετά την προσγείωση. Μοιράζει τη δύναμη της πτώσης αντί να τη συγκεντρώνει σε ένα σημείο.Roll
Ισορροπία και βάδισμα σε στενή επιφάνεια. Είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζονται όλες οι υπόλοιπες κινήσεις.Balance

Τι φεύγει μαζί του από τον χώρο

Δύναμη, συντονισμός και αντοχή, όπως σε κάθε άθλημα. Πέρα από αυτά, δύο πράγματα που δεν μένουν μέσα στον χώρο.

Το πρώτο είναι να ξέρει να πέφτει. Η προσγείωση και η κυβίστηση δεν διδάσκονται μία φορά· επιστρέφουν ξανά και ξανά, πάνω σε στρώμα, μέχρι να γίνουν αντανακλαστικό. Ένα παιδί που τις έχει επαναλάβει πολλές φορές αντιδράει διαφορετικά όταν σκοντάψει.

Το δεύτερο είναι να ζυγίζει τι μπορεί. Πριν από κάθε κίνηση υπάρχει η ίδια ερώτηση: το φτάνω αυτό, έτσι όπως είμαι σήμερα; Μέσα σε έναν ελεγχόμενο χώρο, με στρώμα από κάτω, ένα παιδί απαντάει σε αυτή την ερώτηση ξανά και ξανά — και μαθαίνει ότι το «όχι» είναι κι αυτό απάντηση.

Ξέρουμε τι σκέφτεσαι εδώ: «ωραία, και τώρα θα πάει να το δοκιμάσει στη γειτονιά». Ένα παιδί που σκαρφαλώνει, σκαρφαλώνει έτσι κι αλλιώς, με ή χωρίς προπόνηση. Το ερώτημα δεν είναι αν θα βρεθεί κάποια στιγμή μπροστά σε έναν τοίχο, αλλά τι θα ξέρει όταν βρεθεί.

Και κάτι λιγότερο μετρήσιμο: στο παρκούρ ο φόβος δεν αντιμετωπίζεται με ενθάρρυνση αλλά με προετοιμασία. Δεν χρειάζεται να ακούσει κανείς «μη φοβάσαι». Η κίνηση σπάει σε κομμάτια, ώσπου το κομμάτι που φοβίζει να γίνει αρκετά μικρό για να το κάνει.

Από πού ήρθε η λέξη

Το άθλημα διαμορφώθηκε στη Γαλλία, στα προάστια του Παρισιού, από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και μέσα στη δεκαετία του ’90. Ο David Belle και ο κύκλος του — από τον ίδιο χώρο προήλθε αργότερα και η ομάδα Yamakasi — διαμόρφωσαν έναν τρόπο μετακίνησης πάνω στη «méthode naturelle», τη φυσική μέθοδο άσκησης που δίδασκαν στους Γάλλους στρατιώτες: τρέξιμο, σκαρφάλωμα, ισορροπία, σήκωμα βάρους, άλμα. Κανένα όργανο, κανένα μηχάνημα βαρών. Το σώμα και το έδαφος.

Η λέξη βγαίνει από το γαλλικό parcours, τη διαδρομή — από τον στρατιωτικό στίβο εμποδίων, το parcours du combattant. Οι πρώτοι που το έκαναν το ονόμασαν και l’art du déplacement, την τέχνη της μετακίνησης. Κι όποιος το κάνει λέγεται traceur: από το tracer, χαράζω. Αυτός που χαράζει τη γραμμή.

Η γραμμή, όπως την είδες στη σελίδα του προπονητή, δεν είναι σχήμα λόγου: στο παρκούρ γραμμή λέγεται η σειρά των κινήσεων που διαλέγει κάποιος για να περάσει έναν χώρο. Δύο άνθρωποι μπροστά στον ίδιο τοίχο χαράζουν δύο διαφορετικές γραμμές και καμία δεν είναι λάθος.

Ο σύλλογος στην Κατερίνη γεννήθηκε από μια τέτοια γραμμή. Ξεκίνησε από τον Νίκο Κουτλουμπάση, μαθητή λυκείου τότε, που κινούνταν μέσα στην πόλη· πέρασε μέσα από τις σπουδές του ως πολιτικού μηχανικού Τ.Ε. και κατέληξε στο parkour house, τον χώρο που ο ίδιος σχεδίασε και κατασκεύασε μαζί με ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα του. Σήμερα εκεί προπονούνται τα παιδιά της πόλης. Η επόμενη γραμμή είναι δική τους.

Ψάχνεις αθλητική δραστηριότητα για το παιδί σου στην Κατερίνη;

Οι περισσότεροι γονείς δεν ψάχνουν «παρκούρ» — ψάχνουν ένα άθλημα που να ταιριάζει στο δικό τους παιδί. Η σύγκριση είναι θεμιτή: το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ δίνουν ομάδα και αντίπαλο, η κολύμβηση δίνει τεχνική σε ελεγχόμενο περιβάλλον, η ενόργανη δίνει πειθαρχία πάνω σε συγκεκριμένες ασκήσεις. Το παρκούρ καλύπτει κάτι διαφορετικό: το παιδί που σκαρφαλώνει και πηδάει έτσι κι αλλιώς μαθαίνει να το κάνει με τεχνική, σε κλειστό χώρο, πάνω σε στρώματα, σε τμήμα της ηλικίας του. Δεν υπάρχει σκορ ούτε πάγκος — κάθε παιδί δουλεύει στο δικό του επίπεδο, σε ομάδες έως 12 παιδιών. Δεν χρειάζεται να το αποφασίσεις από μια ιστοσελίδα: το πρώτο δοκιμαστικό μάθημα είναι δωρεάν, το παρακολουθείς από κοντά και μετά κρίνεις.

Παρκούρ ή γυμναστική για παιδιά;

Αν ψάχνεις γυμναστική για παιδιά στην Κατερίνη, το παρκούρ μάλλον δεν ήταν το πρώτο που είχες στο μυαλό σου. Κι όμως, τα δύο αθλήματα δουλεύουν παρόμοια πράγματα: ισορροπία, δύναμη με το βάρος του σώματος, συντονισμό, προσγειώσεις. Ακόμα και ο εξοπλισμός μοιάζει — τατάμι, στρώματα, airtrack.

Η διαφορά είναι στον στόχο. Στην ενόργανη γυμναστική το παιδί μαθαίνει προκαθορισμένες ασκήσεις και τις τελειοποιεί· κριτήριο είναι η καθαρή εκτέλεση. Στο παρκούρ μαθαίνει να λύνει προβλήματα χώρου: το εμπόδιο είναι δεδομένο, η διαδρομή δική του. Αν το παιδί σου θέλει δομή και ακρίβεια, η ενόργανη είναι καλή επιλογή. Αν θέλει να κινείται, να σκαρφαλώνει και να βρίσκει τον δικό του δρόμο, εδώ θα το βρει.

Αν πάλι με τη λέξη «γυμναστική» εννοείς απλώς να γυμνάζεται και να κινείται το παιδί, το παρκούρ το κάνει αυτό — σε κλειστό χώρο, με στρώμα από κάτω και τμήμα ανά ηλικία και επίπεδο. Η πρώτη δοκιμαστική προπόνηση είναι δωρεάν· μετά αποφασίζεις.

Το πρακτικό κομμάτι

Αν μετά από όλα αυτά θέλεις να το δοκιμάσει, αυτά είναι όσα χρειάζεται να ξέρεις.

Σε ποιο τμήμα ταιριάζει το παιδί σου εξαρτάται από την ηλικία και το επίπεδό του· πάρε μας τηλέφωνο και σου λέμε.

Αν πάλι δεν έχεις αποφασίσει αν το παρκούρ είναι το σωστό άθλημα, δες τον οδηγό «Τι άθλημα να διαλέξω για το παιδί μου;».

Τμήματα

Επτά, χωρισμένα κατά ηλικία και επίπεδο — από το προσχολικό μέχρι το αγωνιστικό.

Προπονήσεις

Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή 16:00–21:00. Τρίτη και Πέμπτη 17:15–21:00.

Χώρος

parkour house — Λεωνίδα Ιασωνίδη 127, Κατερίνη. Κλειστός, λειτουργεί όλο τον χρόνο.

Πρώτη προπόνηση

Δωρεάν και χωρίς καμία δέσμευση. Τα οικονομικά τα συζητάμε από κοντά.

Επικοινωνία

Συνέχισε εδώ

Τρεις σταθμοί, μία γραμμή: ο άνθρωπος, ο χώρος, το άθλημα. Η επόμενη γραμμή χαράζεται από το παιδί σου, στην πρώτη δοκιμαστική προπόνηση.

Δωρεάν δοκιμαστική προπόνηση

Πάρε μας τηλέφωνο στο +30 698 069 9370 ή συμπλήρωσε τη φόρμα επικοινωνίας.

Έργο σε συνεργασία με HeimdallMedia